niedziela, 29 lipca 2012

Recenzja - Sebastian Kossak "Zajazd" (Warszawska Firma Wydawnicza, 2012)

Polski horror jest mi mało znany. Ten literacki, jak i filmowy (bo każdy zna Orbitowskiego, czy Wilczycę). Pan Kossak debiutantem nie jest, ale jego najnowsza powieść – Zajazd, dla mnie jest czymś mało spotykanym. Bo i powieści grozy raczej się u nas nie pisywało. Dopiero w ostatnich latach coś się na ryku rusza. I dobrze, bo trzeba nam więcej takich publikacji.

Co intryguje w tej powieści? Przede wszystkim pomysły na realizację tematu. Owszem, nie ma tu rewolucji; temat jest trochę oklepany ale, jak pisał niedawno na swoim blogu mój kolega Dada (http://dabudubida.blogspot.com/) liczy się przede wszystkim sposób jego ujęcia. A ten wydaje się lepszy niż w przypadku Mon(s)tera, poprzedniej książki autorstwa Kossaka. Nie czytałem, ale opinie na jej temat są raczej zdystansowane. Na szczęście dotarłem do nich już pod koniec lektury Zajazdu i nie zdołały one przetrzebić wyrabianej stopniowo opinii, a ta jest pozytywna. Z kilkoma wyjątkami jak zawsze.

Otóż fabuła sprowadza się głownie do tego, że młody policjant obejmuje służbę z niewielkiej miejscowości. Zastępuje zmarłego w tajemniczych okolicznościach poprzednika, a pierwszą jego sprawą jest… poprowadzić śledztwo w sprawie tejże śmierci. Z czasem zaczynają dziać się rzeczy nie do końca zgodne z logiką i naturą. Pojawiają się groźne w skutkach siły nadprzyrodzone. Znikają ludzie. Co dziwne – tylko mężczyźni. Ma to związek z tragiczną przeszłością mieściny i startym, tajemniczym dworem…

Nie jestem za dobry w pisaniu tego typu zajawek ale nie chcę też zdradzić zbyt wielu szczegółów dotyczących fabuły.  Musicie mi uwierzyć na słowo, że po te 400 stron warto sięgnąć i spędzić nad nimi kilka-kilkanaście godzin. Ja siedziałem z wypiekami na twarzy do późnej nocy (albo rana, jak kto woli). I nie z powodów jakie wymienię za dwa akapity.


Kossak bardzo dobrze radzi sobie z budowaniem napięcia. Stopniowo odkrywa kolejne karty, by z miną zawodowego pokerzysty ograć nasze uczucia do cna. Potrafi blefować ale i porządnie wystraszyć. Podejrzewam, że pióro wyostrzyło mu się po tym jak na rynek wszedł Mon(s)ter i uważniej teraz patrzy na to co wychodzi spod jego taśmy produkcyjnej. Ot choćby zmniejszył rozmiary powieści. Ale to szczegóły. Może w wolnej chwili sięgnę po tę pozycję i sam wydam stosowną opinię. By być bardziej wiarygodnym.

Co drażni w Zajeździe? Bo coś musi… Otóż autor ma zwyczaj robić coś, co mnie doprowadza do szewskiej pasji. Oprócz tego, że stara się wypaść jak najlepiej na płaszczyźnie twórcy literatury popularnej (co mu się udaje), to równie usilnie próbuje przemycić dziwaczne, pseudofilozoficzne przemyślenia. A tego już nie lubię… jak się bawić to się bawić, jak rozmyślać i politykować to na smutno. Te dwie rzeczy się gryzą.

Przemyca też sporo scen erotycznych, które co prawda są często związane z fabułą, ale część z nich jest absolutnie zbędna. Pojawia się pedofilia, nawet elementy nekrofilii! Oraz mocny akcent homoseksualny. Materiał na niejedną powieść erotyczną lub „ciekawy” film. Ale… przesycił tym książkę i o ile czytelnik-erotoman się ucieszy, to czytelnik-fan horroru znudzi się tymi fragmentami. Trzeba pamiętać, że co za dużo to niezdrowo.

Kossak dobija natomiast jednym jedynym fragmentem, w którym podaje nazwę pewnego kosmetyku. Więcej jednak nie zdradzę, bo musiałbym przytoczyć ten fragment. Po co psuć uciechę czytelnikom?

Pomijając te niedogodności i potknięcia (bo jednak literatura popularna to przede wszystkim akcja i nie jest to wada w żadnym wypadku), to lekturę Zajazdu uważam za bardzo wartościową. Autor ewidentnie MA talent i potrafi go wykorzystać. Nowy Stephen King nam nie wyrośnie (jak na razie, bo nigdy  nie wiadomo co przyszłość przyniesie) ale ma ten facet porządny warsztat i z powodzeniem napisze jeszcze nie jedną wciągającą powieść.
Jeśli ktoś chce się porządnie wystraszyć – nie poszuka miejsca z Zajeździe u Sebastiana Kossaka.
Tytuł: Zajazd
Autor: Sebastian Kossak
Stron: 398
Wydawca: Warszawska Firma Wydawnicza
Gatunek: powieść, horror
Ocena ogólna: 8/10
Za egzemplarz dziękuję Warszawskiej Firmie Wydawniczej
Literacka Kanciapa

Kalendarium Lietarata - 27.07.


27.07.

Ur.
1773 – Jacob Aall, norweski pisarz, polityk, uczony (zm. 1844)
1784 – Denis Dawidow, rosyjski generał, pisarz wojenny, poeta (zm. 1839)
1824 – Aleksander Dumas (syn), francuski pisarz (zm. 1895)
1835 – Giosuè Carducci, włoski poeta (zm. 1907)
1853 – Włodzimierz Korolenko, rosyjski pisarz, dziennikarz (zm. 1921)
1864 – Stanisław Rzewuski, polski pisarz (zm. 1913)
1869 – Artur Glisczyński, polski dziennikarz, publicysta, poeta, związany twórczością z Łodzią (zm. 1910)
1870 – Hilaire Belloc, angielski pisarz pochodzenia francuskiego (zm. 1953)
1876 – Zygmunt Batowski, polski historyk sztuki, muzeolog (zm. 1944)
1879 – Stanisław Ligoń, polski pisarz, malarz, ilustrator, działacz kulturalny i narodowy, reżyser, aktor (zm. 1954)
1906 – Jerzy Giedroyc, polski publicysta, redaktor paryskiej „Kultury” (zm. 2000)
1910 – Julien Gracq, francuski pisarz (zm. 2007)
1913 – Adam Fastnacht, polski historyk (zm. 1987)
1927 – Al.ojzy Sroga, polski pisarz (zm. 1980)
1929 - Janusz Grabiański, polski artysta grafik, plakacista, ilustrator książek i serii wydawniczych (zm. 1976)
           Jack Higgins, angielski pisarz
1939 – Michael Longley, irlandzki poeta
1940 – Lothar Herbst, polski poeta, krytyk literacki (zm. 2000)
1951 – Bernardo Atxaga, baskijski pisarz
1958 – Stefan Szymutko, polski eseista, historyk literatury (zm. 2009)

Zm.
1597 – Jakub Wujek, polski pisarz religijny, jezuita (ur. 1541)
1759 – Pierre Louis Maupertuis, francuski matematyk, fizyk, filozof, astronom (ur. 1698)
1841 – Michaił Lermontow, rosyjski pisarz (ur. 1814)
1909 – Kajetan Abgarowicz, polski dziennikarz, pisarz pochodzenia ormiańskiego (ur. 1856)
1939 – Stanisław Baczyński, polski pisarz, publicysta, krytyk literacki, historyk literatury (ur. 1890)
1946 – Gertrude Stein, amerykańska pisarka (ur. 1874)
1960:
Tadeusz Grabowski, polski historyk literatury, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego i Poznańskiego (ur. 1871)
Ethel Lilian Voynich, angielska pisarka (ur. 1864)
1998 – Kazimierz Mikulski, polski malarz, poeta, reżyser (ur. 1918)
2007:
Janusz Dunin, polski bibliotekoznawca, bibliofil, publicysta, pisarz, profesor Uniwersytetu Łódzkiego (ur. 1931)
2011:
Agota Kristof, węgierska pisarka (ur. 1935)

Kalendarium Literata - 26.07.

26.07.

1887 – Ludwik Zamenhof pod pseudonimem "Doktor Esperanto" opublikował książkę Język międzynarodowy. Przedmowa i podręcznik kompletny.

Ur.
1842 – Berthold Delbrück, niemiecki językoznawca (zm. 1922)
1856 – George Bernard Shaw, irlandzki pisarz (zm. 1950)
1875 – Carl Gustav Jung, szwajcarski psycholog, twórca psychologii analitycznej (zm. 1961)
           Antonio Machado, hiszpański poeta (zm. 1939)
1880 – Wołodymyr Wynnyczenko, ukraiński pisarz, polityk (zm. 1951)
1885 – André Maurois, francuski pisarz (zm. 1967)
1894 – Aldous Huxley, brytyjski pisarz (zm. 1963)
            Magdalena Samozwaniec, polska pisarka (zm. 1972)
1919 – Kazimierz Koźniewski, polski pisarz (zm. 2005)
1921 – Jean Shepherd, amerykański pisarz, aktor (zm. 1999)
1922 – Andrzej (Ibis) Wróblewski, polski dziennikarz, krytyk, publicysta (zm. 2002)
1923 – Bernice Rubens, brytyjska pisarka (zm. 2004)
1924 – Stanisław Komornicki, pseud. "Nałęcz", polski generał brygady, autor pamiętników o tematyce wojennej (zm. 2010)
1925 – Ana María Matute, hiszpańska pisarka, krytyk literacki
1931 – Iwan Dziuba, ukraiński pisarz
1936 – Marek Ołdakowski, polski pisarz, dziennikarz (zm. 2012)
1962 – Robert J. Szmidt, polski pisarz fantastyki naukowej i fantasy
1975 – Wojciech Świdziniewski, polski pisarz fantasy (zm. 2009)

Zm.
1608 – Pablo de Céspedes, hiszpański malarz, poeta (ur. ok. 1538)
1941 – Benjamin Lee Whorf, amerykański językoznawca (ur. 1897)
1942 – Roberto Arlt, argentyński pisarz (ur. 1900)
1953 – Stanisław Wasylewski, polski eseista, krytyk literacki, tłumacz (ur. 1885)
1960 – Tadeusz Sułkowski, polski poeta (ur. 1907)
1979 – Stefan Wiechecki, polski pisarz, satyryk, dziennikarz (ur. 1896)
1982 – Jan Rojewski, polski pisarz, scenarzysta filmowy (ur. 1915)
2006 – Vojtech Zamarovský, słowacki prozaik, tłumacz, doktor prawa (ur. 1919)
2010 – Jan Adamski, polski aktor, pisarz (ur. 1923)
2011 – S akyō Komatsu, japoński pisarz, scenarzysta (ur. 1931)

Kalendarium Literata - 25.07.

25.07.

1968 – Papież Paweł VI wydał encyklikę Humanae vitae.

Ur.
1556 – George Peele, angielski dramatopisarz (zm. 1596)
1876 – Maria Komornicka, polska poetka, krytyk literacki, tłumaczka (zm. 1949)
1886 – Aimé Quernol, waloński powieściopisarz (zm. 1950)
1901 – Wiktor Sukiennicki, polski prawnik, historyk, publicysta, profesor Uniwersytetu Wileńskiego (zm. 1983)
1905 – Elias Canetti, austriacki pisarz (zm. 1994)
            Nhất Linh, wietnamski pisarz, polityk (zm. 1963)
1908 – Robert-Ambroise-Marie Carré, francuski pisarz (zm. 2004)
1920 – Zygmunt Mikulski, polski poeta (zm. 1998)
1923 – Maria Gripe, szwedzka pisarka (zm. 2007)
1929 – Wasilij Szukszyn, rosyjski pisarz, reżyser filmowy, aktor (zm. 1974)
1930 – Alice Parizeau, kanadyjska pisarka, dziennikarka (zm. 1990)
1948 – Michael Cremo, amerykański pisarz
1954 – Dawid Grossman, izraelski pisarz
1963 – Krzysztof Koehler, polski poeta, eseista, krytyk literacki
1964 – Anne Applebaum, amerykańska pisarka, dziennikarka
1976 – Jovica Tasevski-Eternijan, macedoński poeta

Zm.
1794 – André de Chénier, francuski poeta (ur. 1762)
1834 – Samuel Taylor Coleridge, angielski poeta (ur. 1772)
1969 – Witold Gombrowicz, polski pisarz (ur. 1904)
1980 – Włodzimierz Wysocki, rosyjski poeta, pieśniarz, aktor (ur. 1938)
2004 – Leszek Mech, polski scenarzysta filmów animowanych, poeta (ur. 1933)
2006 – Janka Bryl, białoruski pisarz (ur. 1917)

sobota, 28 lipca 2012

Dwie dostawy książek ;)


Dostawa z dnia 26.07.

Kandydat z piekła będzie pierwszą recenzją dla Wyd. Replika!

Reszta to pacza od serwisu Kostnica.
Sokołowski już w poniedziałek znajdzie się na LK!

Cherezińska w środę, a reszta - w odstępach tygodniowych średnio;)


I druga paczka, z 27.07 (spóźniona nieco)


Od Warszawskiej Firmy Wydawniczej.

Dla nich, dziś poszła recenzja ZEK-a P. Przewoźnego

a już jutro na łamach LK

Zajazd S. Kossaka



oraz 
(w poniedziałek)

Życie jak w Tochigi
Anny Ikedy 

dla W.A.B.

;)

Recenzja: Piotr Przewoźny - "ZEK" (Warszawska Firma Wydawnicza, 2012)

„ZEK” to historia człowieka, który pojechał na Ukrainę jako uczciwy obywatel, a wrócił z niej jako wyjęty spod prawa. Autor tego swoistego pamiętnika opowiada o tym, jak ciekawość i pragnienie wolności wepchnęły go w szeregi mafii. Jako członek niewielkiej, ale sprawnie działającej grupy uczestniczył w kilku spektakularnych akcjach, zaznał rozmaitych przyjemności tego świata i całkiem nieźle się bawił. Niestety, do czasu. Po prowokacji zaaranżowanej przez konkurencyjną grupę trafił do kolonii karnej o zaostrzonym rygorze i musiał nauczyć się radzić sobie w świecie, w którym więzień jest nikim, a strażnik decyduje o życiu lub śmierci…


Gdy siadałem do tej książki zastanawiałem się czy dorówna Policjantowi M. Erlina oraz Przez kraty do zrozumienia G. A. Kaczora. To już trzecia pozycja o charakterze autobiograficznym, jaką recenzuję dla Warszawskiej Firmy Wydawniczej. Przyznam, że najbardziej wciągająca z tej trójki. Najlepiej napisana, najsprawniej i bez przestojów. Zajęla mi o wiele mniej czasu niż pozostałe. I zdaje się być najbardziej autentyczna.

Tak więc to czytamy na czwartej stronie okładki ma przełożenie na to co jest w treści na ponad dwustu stronach. Dziwna to jednak historia. Niecodzienna, chyba że ja żyję w nierealnym świecie. Być może. Nasz bohater wyrusza na Ukrainę i przypadkiem wiąże się z grupą przestępczą.  Opisuje jej działanie, członków i wszystko to, co składa się na ich codzienne życie. Rozwiewa też kilka stereotypów dotyczących naszych mafijnych sąsiadów zza wschodniej granicy. Okazuje się bowiem, że to nie tylko brutalni degeneraci z ilorazem inteligencji scierki kuchennej lub osiedlowego rozrabiaki.
W mafii panują ściśle określone zasady i hierarchia. Spory nie zawsze załatwiane są ogniem i mieczem (lub karabinem), a dyscypliny pilnują wysoko postawieni, mafijni „urzędnicy”.
Ten świat jest również ściśle powiązany z tym drugim, legalnym. Przenikają się one wzajemnie, czerpiąc obopólne korzyści. Te jednak, czasem się kończą i prędzej czy później ktoś idzie za kratki lub nawet do piachu.

Realia w jakich żyją więźniowie ukraińskich łagrów są trudne, ale nie tragiczne. Rzecz jasna, nie poznajemy tych najsurowszych miejsc odosobnienia. Na pewno jednak są to warunki o niebo lepsze niż te panujące w syberyjskich obozach znanych nam m.in. z twórczości Fiodora Dostojewskiego (polecam gorąco Zapiski z domu umarłych).

Tu też, w pewnym sensie, mamy do czynienia z literaturą łagrową. Z tym, że całkowicie współczesną. Tytułowy ZEK jest synonimem osadzonego w obozie, pełnoprawnego członka społeczności więziennej. I tam bowiem ściśle przestrzegana jest „mafijno-więzienna etykieta”. Nawet strażnicy się do niej stosują (gdy czują się zagrożeni).
---------------------------
(zek: więzień gułagu w Związku Radzieckim, skazany na roboty katorżnicze (słowo pochodzące od rosyjskiego wyrazu zakluczonnyj, zapisywanego skrótowo z/k)
 ---------------------------


Dwie wspomniane wcześniej książki, wraz z obecnie opisywaną składają się, paradoksalnie, na dziwaczny „tryptyk”. Pierwsza część to opowieść o policjancie i niewdzięcznej (ale ukochanej) służbie, druga zaś o fatalnych, nieludzkich warunkach panujących w polskich więzieniach. Ostatnia – o łagrach za naszą wschodnią granicą. Dziwne to książki. Nie wiem do końca czy prawdziwe, czy wymyślone przez niezwykle płodne umysły. Jakie by jednak nie były, są godne polecenia. Każda z osobna i wszystkie razem.

ZEK to mocna, momentami szokująca lektura. W brutalny ale, o dziwo, neutralny sposób obrazuje to, co dzieje się od czasu do czasu na Ukrainie i w Rosji (bo i o nią w pewnym momencie ociera się fabuła). Na pewno nie jest to książka dla każdego. To nie powieść sensacyjna czy kryminał. Owszem, napisana jest w sposób lekki, a czyta się to wszystko w tempie ekspresowym ale tu jest coś jeszcze. 

I na to trzeba patrzeć, ślizgając się pomiędzy stronami. Warto poznać ten mroczny, na chwilę odkryty, zaułek wschodnioeuropejskiej rzeczywistości.

Tytuł: ZEK
Autor: Piotr Przewoźny
Wydawca: Warszawska Firma Wydawnicza
Stron: 255
Gatunek: Powieść z elementami utobograficznymi

Ocena końcowa: 9/10

Za egzemplarz serdecznie dziękuję Warszawskiej Firmie Wydawniczej




Literacka Kanciapa

piątek, 27 lipca 2012

Fabryka Słów: Miroslav Žamboch na POLCONIE!!!

MIROSLAV ŽAMBOCH NA POLCONIE!!!

Gościem specjalnym tegorocznego Polconu będzie jeden z najpopularniejszych czeskich pisarzy fantasy i sf – Miroslav Žamboch.


Urodzony 13.01.1972 roku w Hranicach na Morawach. Studiował fizykę na wydziale inżynierii jądrowej praskiej politechniki, po jej ukończeniu przez jakiś czas pracował w Instytucie Badań Jądrowych w miejscowości Řež pod Pragą.

Na czeskim rynku czytelniczym obecny od ponad dziesięciu lat. W swoich, nierzadko uznanych za kontrowersyjne, książkach wykorzystuje doświadczenia zdobyte w czasie uprawiania rozmaitych sportowych dyscyplin. Inne zainteresowania: kobiety, wino i śpiew. Ulubione lektury: J.R.R. Tolkien Władca pierścieni, F.Herbert Diuna.

A już od 17.08 premiera najnowszej książki Miroslava Žambocha „Czas żyć, czas zabijać”


Autor: Miroslav Žamboch
Tytuł: Czas żyć, czas zabijać
Tytuł oryginału: Čas žít, čas zabíjet
Premiera: 17.08
Objętość: ok. 616
Oprawa: broszurowa
Cena: 42,99 zł

Skończył się czas, aby żyć. Nadszedł czas, by zabijać…

Poznaj zabójcę czarodziejów i poszukiwacza przygód
Przebrnij pustynię w pogoni za Czerwoną Gwiazdą
Poczuj dławiący strach przenikający do szpiku kości
Skryj się w ciemności, bowiem…

Nadchodzi Bakly - najemnik, zabójca, szarlatan. Twardy, nieustępliwy, plujący śmierci w twarz.

Zabijanie cesarskich żołnierzy, morderców lub wyspecjalizowanych zabójców jest proste i stało się nudne. Zabijanie czarodziejów sprawiało mi czystą radość” – zwykł twierdzić.

Conan, Rambo i cała plejada herosów mogą mu pozazdrościć siły i charakteru.


KSIAŻCE PATRONUJĄ:
                      

Fabryka Słów: Wydawnictwo FABRYKA SŁÓW prezentuje "GIŃ" HANNY WINTER

Po przygodzie z zimną skandynawską grozą, czas na coś zupełnie nowego – zaplanowany z morderczym wyrachowaniem i przerażającą precyzją – mroczny, niemiecki koszmar.

W zdecydowanej większości pisarze ze Szwecji, Norwegii czy Finlandii odwołują się do tego samego wzorca z wyraźnymi wątkami polityczno-społecznymi, spopularyzowanego przez Henninga Mankella czy Stiega Larssona, a to sprawia, że ich utwory stają się coraz bardziej przewidywalne.
                Robert Ostaszewski, Polityka

"Giń" to lektura obowiązkowa dla miłośników dobrego, ostrego, zaskakującego i trzymającego w napięciu kryminału.

 

Autor: Hanna Winter
Tytuł: Giń
Premiera: 05.10
Objętość: ok.400
Oprawa: zintegrowana
Cena: 39,90 zł


Berliński Kuba Rozpruwacz rozpoczął swe łowy!
Jeśli myślisz, że złe rzeczy przytrafiają się zawsze komuś innemu to jesteś w wielkim błędzie!
Ona też myślała, że się obroniła. W końcu nie była ofiarą. Wmawiała to sobie raz po raz! Wiele kobiet przed nią też w to wierzyło…Wiara nie obroniła ich przed bolesną, traumatyczną śmiercią…

Nie wychodź na ulicę albo giń! Śmierć właśnie zbiera swoje żniwa!
On zabija regularnie, z wielką precyzją planując kolejne zbrodnie. Nieuchwytny niczym zły duch, łaknący następnych mordów i bezlitosny jak demon, bestialsko torturujący kobiety jak Kuba Rozpruwacz i zimny jak sama śmierć! Nawet ucieczka z Berlina nie pozwoli uchronić się przed potworem!

„Udając, że walczy o życie, objął smukłą talię kobiety lewą ręką, jakby chciał się wesprzeć. Prawą dźgnął błyskawicznie. Jeden raz. Drugi. Prosto w brzuch. I zanim się spostrzegła, zaciągnął ją do busa…”

Czas rozpocząć zabawę!



HANNA WINTER - Urodziła się we Frankfurcie nad Menem, ukończyła studia dziennikarskie i pracowała jako redaktorka. Jej pierwszy thriller „Ślady dzieci” w przebojowy sposób stał się bestsellerem. Obecnie jest pisarką i mieszka w Berlinie.
„Giń” jest jej drugą powieścią, która w Niemczech sprzedała się w ponad 30 000 egz.


W.A.B.: Umberto Eco "Po drugiej stronie lustra i inne eseje" - premiera W.A.B.

Wszystko, co najlepsze u Eco:
poczucie humoru, błyskotliwość, sugestywne opisy i autoironia.



UMBERTO ECO

PO DRUGIEJ STONIE LUSTRA I INNE ESEJE

tytuł oryginału: Sugli specchi e altri saggi
przełożyła: Joanna Wajs

premiera: 25 lipca 2012
literatura faktu, seria z wagą
 
 
 
 
 
 
Po drugiej stronie lustra i inne eseje to zbiór tekstów z okresu 1972–1985, połączonych wspólnym tematem: znak i jego przygody w dziejach cywilizacji. Autor przygląda się różnorodnym fenomenom kulturowym, z taką samą dociekliwością odczytując Listy Pliniusza Młodszego, Opisanie świata i Hrabiego Monte Christo, z identycznym zaangażowaniem badając średniowieczny alegoryzm, science fiction i sztukę nazistowską. Nie wyklucza z obszaru swoich rozważań złych powieści ani kiepskiego malarstwa.  

Wszechstronne zainteresowania Umberto Eco pozwalają mu pisać równie przenikliwie o zjawiskach tak z pozoru odległych, jak fenomenologia lustra, niegodziwość eterycznych blondynek i... jednorożce.
 
 
Poczucie humoru, przenikliwość i autoironia
czynią eseje włoskiego semiologa niezrównaną lekturą.


Polecam również pozostałe książki Umberto Eco, które ukazały się nakładem Wydawnictwa W.A.B.: Rakiem. Gorąca wojna i populizm mediów (2007), Dzieło otwarte (2008), Apokaliptycy i dostosowani (2010) oraz jako współautor - Nie myśl, że książki znikną (2010).
 
 
      


Umberto Eco – wybitny włoski filozof i semiolog, estetyk, mediewista, pisarz i felietonista, profesor uniwersytetów m.in. we Florencji i w Bolonii. Autor licznych prac naukowych i esejów: Dzieło otwarte (1962, W.A.B. 2008), Apokaliptycy i dostosowani (1964, W.A.B. 2010), Pejzaż semiotyczny (1968, wyd. pol. 1972), Superman w literaturze masowej (1976, wyd. pol. 1996), Lector in fabula (1979, wyd. pol. 1994), W poszukiwaniu języka uniwersalnego (1993, wyd. pol. 2002), Historia piękna (2004, wyd. pol. 2005), Rakiem. Gorąca wojna i populizm mediów (2006, W.A.B. 2007), Historia brzydoty (2007, wyd. pol. 2007), Od drzewa do labiryntu (2007, wyd. pol. 2009), Wymyślanie wrogów i inne teksty okolicznościowe (2011, wyd. pol. 2011), Wyznania młodego pisarza (2011, wyd. pol. 2011), a także znanych powieści: Imię róży (1980, wyd. pol. 1987), Wahadło Foucaulta (1988, wyd. pol. 1993), Baudolino (2000, wyd. pol. 2001), Tajemniczy płomień królowej Loany (2004, wyd. pol. 2005), Cmentarz w Pradze (2010, wyd. pol. 2011).

Fabryka Słów: "Zrodzony ze srebra" autorstwa Patricii Briggs już sierpniu!

Szanowni Państwo!

Długo oczekiwana premiera najnowszej, V części cyklu o Mercedes Thompson zbliża się naprawdę wielkimi krokami!!!
Już 10.08.2012 nakładem wydawnictwa Fabryka Słów ukaże się nowa powieść Patricii Briggs „Zrodzony ze srebra”




Autor:   PATRICIA BRIGGS
Tytuł:    ZRODZONY ZE SREBRA
Tytuł oryginału: Silver Borne
data premiery: 10.08.2012
ISBN      978-83-7574-730-0
Cena detaliczna: 37,90




Jest jedyna w swoim rodzaju. Wyjątkowa i niepowtarzalna. Cierpi na kompleks obrońcy uciśnionych i nie potrafi sobie odpuścić. Nadmiar honoru niejednokrotnie odbija jej się solidną czkawką. Twierdzi, że jej siłą jest umiejętność przystosowania się. Bezczelnie kłamie - sama zmienia otoczenie i rzeczywistość tak, aby pasowały do jej prywatnej wizji.
Cała ona - Mercedes Thompson, kojot nie całkiem pospolity. Nie boi się złego wilka, ale pęka przed własną matką. Bohaterka pełną gębą. Nic dziwnego, że znowu wpada po uszy w niezłe bagno. Tym razem udaje jej się wsadzić nos całkiem głęboko w tajemnice nieludzi, a ukochany wilkołak...
Jakby było mało kłopotów, wilkołacze stado wciąż nie chce zaakceptować faktu, że Mercy jest partnerką Alfy, a pewna Królowa Wróżek uparła się odzyskać księgę, która przez przypadek znalazła się w posiadaniu naszego kojota. Żeby ocalić przyjaciół, Mercedes musi się tylko udać do magicznej krainy, przeprowadzić z wróżką delikatne negocjacje i wrócić. Najlepiej w całości i to w ciągu godziny.

W.A.B.: Pierwsze dni powstania warszawskiego i dwie kryminalne historie. "Ostatni dzień lipca" Bartłomieja Rychtera.

Szanowni Państwo,
już 25 lipca premiera najnowszej powieści kryminalnej Bartłomieja Rychtera, autora Kursu do Genewy i Złotego wilka!
Akcja Ostatniego dnia lipca rozpoczyna się dokładnie na dzień przed wybuchem powstania warszawskiego.

Bartłomiej Rychter Ostatni dzień lipca

Opis: cid:image001.jpg@01CD4D3B.3BE735F0

Pierwsze dni powstania warszawskiego i dwie kryminalne historie, młody żołnierz Wehrmachtu i AK-owiec inwalida, którzy nie mają nic do stracenia… Ostatni dzień lipca to dynamiczna opowieść o przyjaźni czasów wojny łącząca w sobie solidną dawkę historii, intrygującą fabułę, realizm psychologiczny i zaskakujący finał.

Zapraszamy Państwa do lektury książki, do jej zrecenzowania i do przeprowadzenia wywiadu z autorem.
Kontakt: Violetta Wiśniewska, v.wisniewska@wab.com.pl, tel. 509 385 724

Media niemieckie o książce Bartłomieja Rychtera Złoty wilk:

Autorowi udało się stworzyć tak przekonującą opowieść o duchach, że nawet ten czytelnik, który absolutnie w podobne historie nie wierzy, zaczyna mieć wątpliwości.

Napięcie rośnie. Czuć nadciągające nieszczęście. Stopniowo staje się jasne, że zabójca, bestialski seryjny morderca, postępuje zgodnie z pewnym planem i zasadza się na określone osoby. A jednak związek między wydarzeniami jest na tyle niejasny, że czytelnika dosłownie zżera ciekawość, jakież to autor szykuje rozwiązanie zagadki. Wszystko wyjaśnia się w finale, który w doskonały sposób zamyka tę naprawdę świetnie wymyśloną historię.
Heike Rau, blog leselupe.de

W końcówce powieści Rychter nie pozostawia niezamkniętych wątków i prowadzi całą akcję do dość logicznego, w najwyższym stopniu emocjonującego finału, w którym nie brakuje kilku niespodzianek. […] Złoty wilk jest znakomitą lekturą.
Matthias Kühn, www.krimi-couch.de

_________________________________________________________________________________________________________________________________________________________
Opis: Opis: Opis: Opis: \\Serwer\public\Promocja\Logo\Serie_WAB\Mroczna\Mroczna.JPG „Mroczna seria" prezentuje współczesne gwiazdy światowej literatury kryminalnej oraz autorów polskich, którzy umiejętnością budowania intrygi dorównują mistrzom gatunku. Wśród ponad pięćdziesięciu tytułów serii znajdujemy klasyczne powieści detektywistyczne, kryminały retro i thrillery oraz efektowne fabuły i wyrazistych bohaterów, takich jak profiler Rudolf Heinz, dziennikarka Paddy Meehan czy Richard Jury, inspektor Scotland Yardu. Tłem akcji są zazwyczaj sugestywnie pokazane miasta: współczesna i dawniejsza Warszawa, przedwojenny Lublin, ponury Reykjavik, prowincjonalne Ystad czy piękne włoskie Bari.

Opis: Opis: Opis: file://///Serwer/public/Grafik/Promocja/dlaVioletty/TorbyMroczna_06k-popr.jpg

W.A.B.: Znakomity zbiór opowiadań afrykańskich "Kalahari" Wojciecha Albińskiego

Kalahari (...) wciąga narkotycznie w osobliwości świata na antypodach, tam, gdzie z Oceanu Indyjskiego wynurza się Przylądek Dobrej Nadziei i majestatyczna Góra Stołowa - tak o znakomitym debiucie Albińskiego pisał Marek Nowakowski.


Wojciech Albiński
Kalahari
premiera: 18 lipca 2012
wydanie: II
literatura piękna
seria: archipelagi
Opowiadanie tytułowe tomu to historia mężczyzny, który jedzie przez południowoafrykański busz w poszukiwaniu syna ciężko chorego na malarię. Oczywiście to nie tropikalna choroba wysuwa się w tekście na pierwszy plan, ale obcy, dziki i nieprzyjazny świat. Jest jeszcze druga Afryka – zmodernizowana. Wielkie miasto Johannesburg z wysokimi biurowcami stojącymi tuż obok dzielnic biedy, miasto, w którym apartheid nadal pozostał żywy. Warto tę rzeczywistość poznać, żeby ją choć trochę zrozumieć.
Świetnie napisane opowiadania Albińskiego czyta się jednym tchem.


Albiński za zbiór opowiadań afrykańskich Kalahari otrzymał Nagrodę im. Józefa Mackiewicza oraz nominację do Nagrody Literackiej NIKE.

Tak daleko w głąb Czarnego Lądu nie zapuścił się żaden pisarz polski!
- Maciej Urbanowski, „Newsweek”

Albińskiego interesuje południowoafrykańska codzienność, konsekwentnie przybliża nam sprawy Czarnego Lądu, a czyni to w sposób szczególny – bez egzotyki i cudowności, rzeczowo, zachowując niezwykłą uważność i wrażliwość.
- Dariusz Nowacki, „Gazeta Wyborcza”

Zjawisko niecodzienne: znakomity polski pisarz nieskażony polską literaturą. [...] Albińskiemu udało się uratować z buzującego kotła polskich kompleksów, sporów i artystycznych mód.
- Piotr Kofta, „Wprost”

Hemingway napisał, że rolą pisarza jest sprawić, by czytelnik więcej odczuł, aniżeli zrozumiał. Albińskiemu ta sztuka się udała.
- Bartosz Marzec, „Rzeczpospolita”

Polecamy również pozostałe książki Wojciecha Albińskiego: Achtung! Banditen! (W.A.B. 2009) nominowana do nagród GDYNIA i ANGELUS oraz Soweto – my love (W.A.B. 2012).

                  

Wojciech Albiński jako student uczestniczył w 1956 roku w zakładaniu dwutygodnika literackiego „Współczesność”, na którego łamach publikował wiersze i krótkie formy prozatorskie. W 1963 roku wyemigrował z Polski, początkowo mieszkał w Paryżu i Genewie, po czym przeniósł się do Afryki. Przez wiele lat mieszkał w Botswanie i w RPA, gdzie pracował jako geodeta. Prawdziwy debiut pisarza miał miejsce dopiero w 2003 roku, kiedy ukazał się zbiór opowiadań afrykańskich Kalahari, za który Albiński otrzymał Nagrodę im. Józefa Mackiewicza i nominację do Nagrody Literackiej NIKE. Dotychczas wydał pięć książek, w tym Achtung! Banditen! (W.A.B. 2009), która była nominowana do nagród GDYNIA i ANGELUS, oraz Soweto – my love (W.A.B. 2012). Stałym tematem jego pisarstwa jest Czarny Ląd, historyczne i społeczne przemiany tego kontynentu. W swojej twórczości pisze o zderzeniu kultur, krwawych konfliktach plemiennych, apartheidzie i uprzedzeniach rasowych.

wtorek, 24 lipca 2012

Recenzja: Izabela Mełech-Ostrzeniewska "Moje wiersze" (Warszawska Firma Wydawnicza, 2012)

Pierwszy raz w życiu zdecydowałem się zabrać za recenzję tomiku poezji i trafiłem na twórczość, która przypadła mi do gustu. Cud. Choć nigdy bym się o to nie posądzał.

Izabela Mełech-Ostrzeniewska, jak czytamy na czwartej stronie okładki, pisze od zawsze. Nie jest to najwidoczniej pusty slogan, utarty, schematyczny wybieg marketingowy. Owszem, czasami tak się robi, by dodać obie powagi (grunt, że nie ma nić o życiu rodzinnym, bo to już farsa) ale wystarczy że otworzymy jej debiutancki tomik, a uderzy w nas dojrzała i przemyślana twórczość. To cieszy przede wszystkim dlatego, że to jej pierwsza tak duża publikacja. I mnie to pasuj, bo o wiele łatwiej pisać o kimś, kto na rynku dopiero się pojawia niż postaci słynnej w  świecie literatury. Choć po lekturze, o której Wam opowiem, mam przeczucie, że o tej Pani nie raz jeszcze usłyszymy.

Dłuższą chwilę mi zajęło identyfikowania tej poezji oraz odniesienie jej do tego co sam w swym krótkim (dotychczas) życiu czytałem. W nagłym olśnieniu podjąłem decyzję, że autorce blisko do Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, poetce, która co rusz urzeka mnie darem literackim. Mełech-Ostrzeniewska przypomina ją tak w sposobie operowania słowem jak i w perspektywie w jakiej obrazuje świat. I tym o czym w swej twórczości traktuje.

Poetka świetnie odnajduje się w skromnych, nieco ascetycznych, krótkich formach wierszowanych. Przypominają miniatury, fraszki, momentami nawet haiku. Autorka doskonale, przynajmniej w większości utworów, operuje słowem. Bawi się nim ale i rozsądnie szafuje metaforą. Nie ma tu przepychu, przerostu formy nad treścią, jest za to pewna zwiewność i ulotność. Czuć, że to poezja świadoma.

To przede wszystkim utwory traktujące o miłości. Uczuciu tak pięknym jak i tragicznym. Znajdziemy tu „relacje” z upojnych nocy, chwile oczekiwania i zwątpienia. Zwiedzimy zakamarki duszy osoby skrzywdzonej, nieszczęśliwie i szczęśliwie zakochanej, obezwładnionej i wyzwolonej spod władzy tego straszliwego uczucia.
W tych wierszach zawarte jest wszystko to, co na temat relacji damsko-męskich można było napisać. Nie tylko z perspektywy kobiety. Obraz to zarówno trzeźwy jak i upajający. Paradoksalny.

Wiersze te pisano od września do grudnia ubiegłego roku. Ich nieco pesymistyczny (momentami dość mocno) i refleksyjny charakter można by – pragmatycznie – przypisać jesienno-zimowej depresji, która spada na co delikatniejsze i bardziej wyczulone osoby. Owszem. Jest tu smutek i tęsknota. Czy rozpacz? Tego by chyba było za wiele.

To dobre teksty. Poruszające i pouczające. Czasami martwią, innym razem bawią, kolejnym zaś zadziwiają trafnością w opisach otaczającej nas rzeczywistości.

Często pisze się o tomikach poetyckich, że ich zawartość układa się w pewien cykl. Nie znam się na tym aż tak ale czuję, że z każdym kolejnym tekstem (bo musi być w tym reguła) samoświadomość poetki osiągała coraz wyższy stopień. Słowa stają się coraz rozważniejsze, fraza nieco bardziej oszczędna. I rozsądku więcej niż miłosnego uniesienia.

Pani Mełech-Ostrzeniewska to dusza zrazu płochliwa, a równocześnie mocno stąpające po ziemi, czym sama siebie zaskakuje. Romantyczka, choć nieco kpiarska, kobieta niezależna ale w chwilach samotności nie umiejąca uchronić się przez rozpamiętywaniem przeszłości.

Cóż, kobieta zmienną jest.

Tytuł: Moje wiersze
Autorka: Izabela Mełech-Ostrzeniewska
Stron: 56
Gatunek: poezja
Wydawca: Warszawska Firma Wydawnicza

Ocena ogólna: 10/10 (za to, że kilka tekstów czytałem po kilka razy)

·        serdecznie dziękuję za egzemplarza recenzencki Warszawskiej Firmie Wydawniczej


Literacka Kanciapa

Kalendarium Literata - 24.07.

24.07.

1993 – Ukazało się ostatnie wydanie Świata Młodych.


Ur.
1802 – Aleksander Dumas (ojciec), francuski pisarz (zm. 1870)
1828 – Nikołaj Czernyszewski, rosyjski filozof, krytyk literacki, pisarz, ideolog narodników (zm. 1889)
1857 – Henrik Pontoppidan, duński pisarz (zm. 1943)
1860 – Alfons Mucha, czeski malarz, grafik (zm. 1939)
1864 – Frank Wedekind, niemiecki pisarz, aktor (zm. 1918)
1867 – Edward Frederic Benson, angielski pisarz (zm. 1940)
1895 – Robert Graves, angielski pisarz (zm. 1985)
1950 – Mercedes Lackey, amerykańska pisarka fantastyki naukowej i fantasy
1967 – Małgorzata Karolina Piekarska, polska pisarka, dziennikarka
1971 – Artur Krajewski, polski malarz, poeta, muzyk, reżyser

Zm.
1926 – Edward Słoński, polski poeta (ur. 1872)
1979 – Edward Stachura, polski poeta (ur. 1937)
1980 – Davis Grubb, amerykański pisarz (ur. 1919)
1991 – Isaac Bashevis Singer, amerykański pisarz pochodzenia żydowskiego (ur. 1904)
1995 – Jerzy Toeplitz, polski krytyk filmowy, historyk kina, pedagog (ur. 1909)
1998 – Jacek Kalabiński, polski dziennikarz (ur. 1938)

niedziela, 22 lipca 2012

Kalendarium Literata - 23.07.

23.07.

Polska – Dzień Włóczykija[1]

1896 – W Krakowie odbyła się premiera opery Goplana z muzyką Władysława Żeleńskiego i librettem Ludomiła Germana na podstawie Balladyny Juliusza Słowackiego.

1895 – Austriacki psychoanaltyk Sigmund Freud miał w nocy z 23/24 lipca tzw. sen o zastrzyku Irmy, którego szczegółową analizę zamieścił w pracy Objaśnianie marzeń sennych.

Ur.
1864 – Stanisław Staniszewski, polski polityk, wolnomularz, publicysta (zm. 1925)
1888 – Raymond Chandler, amerykański pisarz (zm. 1959)
1908 – Gustawa Jarecka, polska pisarka (zm. 1943)
1923 – Janusz Garlicki, polski dziennikarz, pisarz
1926 – Cedella Booker, jamajska piosenkarka, pisarka (zm. 2008)
            Ludvík Vaculík, czeski pisarz, dziennikarz
1927 – Gérard Brach, francuski pisarz, scenarzysta filmowy (zm. 2006)
1928 – Hubert Selby, amerykański pisarz (zm. 2004)
1950 – Władimir Megre, rosyjski przedsiębiorca, pisarz
1961 – Vikram Chandra, indyjski pisarz
1972 – Marlon Wayans, amerykański aktor, pisarz, producent, reżyser filmowy

Zm.
1373 – Brygida Szwedzka, święta, szwedzka pisarka, teolog, założycielka zakonu brygidek (ur. 1303)
1829 – Wojciech Bogusławski, polski aktor, dramatopisarz, dyrektor Teatru Narodowego (ur. 1757)
1927 – Jan Myjak, polski poeta, działacz ruchu ludowego (ur. 1849)
1957 – Giuseppe Tomasi di Lampedusa, włoski pisarz (ur. 1896)
1961 – Andrzej Teslar, polski poeta, tłumacz (ur. 1889)
1976 – Paul Morand, francuski pisarz (ur. 1888)
1977 – Brunon Strzałka, polski pisarz (ur. 1912)
1979 – Joseph Kessel, francuski pisarz, dziennikarz (ur. 1898)
2001 – Eudora Welty, amerykańska pisarka (ur. 1909)
2002 – Chaim Potok, pisarz amerykański żydowskiego pochodzenia (ur. 1929)
2011 – Maria Kalota-Szymańska, polska poetka, krytyk literacki (ur. 1926)

Kalendarium Literata - 22.07.

22.07.

Ur.
1733 – Michaił Szczerbatow, rosyjski książę, historyk, pisarz polityczny (zm. 1790)
1841 – Franciszek Salezy Lewental, polski księgarz, wydawca pochodzenia żydowskiego (zm. 1902)
1843 – Antal Stašek, czeski pisarz (zm. 1931)
1849 – Emma Lazarus, amerykańska poetka (zm. 1887)
1867 – Franciszek Siedlecki, polski malarz, grafik (zm. 1934)
1872 – Witold Łaszczyński, polski pisarz (zm. 1949)
1878 – Janusz Korczak, polski pedagog, publicysta, pisarz, lekarz (zm. 1942)
1894 – Oskar Maria Graf, niemiecki pisarz (zm. 1967)
1902 – Augustyn Necel, polski pisarz (zm. 1976)
1908 – Jerzy Kornacki, polski pisarz (zm. 1981)
1910 – Bolesław Mrówczyński, polski pisarz (zm. 1982)
1928 – Per Højholt, duński pisarz (zm. 2004)
1936 – Zbigniew Brzozowski, polski pisarz (zm. 1992)
            Tom Robbins, amerykański pisarz
1947 – Marcin Wolski, polski pisarz, satyryk
1955 – Michał Ogórek, polski dziennikarz, satyryk

Zm.
1603 – Łukasz Górnicki, polski humanista renesansowy, poeta, pisarz polityczny, tłumacz (ur. 1527)
1911 – Józef Kościelski, polski poeta, dramaturg, polityk, mecenas sztuki, filantrop (ur. 1845)
1958 – Michaił Zoszczenko, rosyjski pisarz (ur. 1895)
1967 – Lajos Kassák, węgierski pisarz, malarz, architekt (ur. 1887)
1968 – Giovanni Guareschi, włoski pisarz, dziennikarz, satyryk (ur. 1908
1971 – Tadeusz Stępowski, polski pisarz (ur. 1908)
1990 – Manuel Puig, argentyński pisarz (ur. 1932)
2001 – Miklós Mészöly, węgierski pisarz (ur. 1921)
2010 – Andrzej Falkiewicz, polski pisarz, eseista, krytyk teatralny (ur. 1929)

Kalendarium Literata - 21.07.

21.07.

1542 – Papież Paweł III ogłosił konstytucję apostolską Liceb ab initio, reformującą Świętą Inkwizycję.
1773 – Papież Klemens XIV w brewe Dominus ac Redemptor ogłosił kasatę Towarzystwa Jezusowego.
2007 – Premiera ostatniego tomu powieści J.K. Rowling Harry Potter i Insygnia Śmierci.

Ur.
1664 – Matthew Prior, angielski poeta, dyplomata (zm. 1721)
1816 – Paul Reuter, brytyjski dziennikarz pochodzenia niemieckiego, założyciel agencji prasowej (zm. 1899)
1891 – Zofia Starowieyska-Morstinowa, polska pisarka, krytyk literacki, tłumacz (zm. 1966)
1899 – Ernest Hemingway, amerykański pisarz (zm. 1961)
1907 – Kazimierz Moczarski, polski pisarz, dziennikarz, żołnierz AK (zm. 1975)
1920 – Mohammed Dib, algierski pisarz (zm. 2003)
1928 – Anna Kajtochowa, polska pisarka, poetka, dziennikarka (zm. 2011)
1933 – John Gardner, amerykański pisarz (zm. 1982)
            Brigitte Reimann, niemiecka pisarka (zm. 1973)
1955 – Jerzy Seipp, polski pisarz, poeta, reżyser filmowy
1956 – Michael Connelly, amerykański pisarz

Zm.
1796 – Robert Burns, szkocki poeta (ur. 1759)
1856 – Karol Aarestrup, duński poeta, lekarz (ur. 1800)
1937 – Eleonora Kalkowska, polska, niemiecka pisarka (ur. 1883)
1938 – Owen Wister, amerykański pisarz (ur. 1860)
1942 – Abe Gutnajer, polski marszand, antykwariusz pochodzenia żydowskiego (ur. ok. 1888)
1962 – Maria Ukniewska, polska pisarka (ur. 1907)
1979 – Ludwig Renn, niemiecki pisarz (ur. 1889)
2007 – Mirosław Nahacz, polski pisarz, scenarzysta filmowy (ur. 1984)

piątek, 20 lipca 2012

Kalendarium Literata - 20.07.

20.07.

Ur.
1304 – Francesco Petrarka, włoski poeta (zm. 1374)
1888 – Stefan Kiedrzyński, polski pisarz (zm. 1943)
            Emil Zegadłowicz, polski pisarz (zm. 1941)
1899 – Czesław Wycech, polski działacz ruchu ludowego, polityk, historyk, marszałek Sejmu PRL (zm. 1977)
1904 – Hanna Ożogowska, polska pisarka (zm. 1995)
1912 – Czesław Bednarczyk, polski pisarz, poeta (ur. 1994)
1914 – Roman Sadowski, polski poeta, satyryk (zm. 1979)
1915 – Adam Wolnikowski, polski historyk, bibliofil (zm. 1990)
1920 – Maria Kurecka, polska pisarka, tłumaczka (zm. 1989)
1921 – Sylwester Banaś, polski pisarz (zm. 1994)
1924 – Thomas Berger, amerykański pisarz
1928 – Pavel Kohout, czeski prozaik, poeta i dramaturg, działacz opozycji demokratycznej
1940 – Janusz Kondratowicz, polski poeta, satyryk, autor tekstów piosenek, dziennikarz
1943 – Ryszard Ulicki, polski poeta, autor tekstów piosenek, dziennikarz, polityk
1951 – Paulette Bourgeois, kanadyjska pisarka dla dzieci
1954 – Thomas Urban, niemiecki dziennikarz, pisarz

Zm.
1945 – Paul Valéry, francuski poeta (ur. 1871)
1947 – Ludwik Wiszniewski, polski pisarz (ur. 1888)
1966 – Józef Kisielewski, polski pisarz (ur. 1905)
1968 – Karol Maleczyński, polski historyk, badacz dziejów Śląska (ur. 1897)
2002 – Stanisław Russocki, polski historyk (ur. 1930)
2004 – Zdzisław Sierpiński, polski dziennikarz, krytyk muzyczny, żołnierz AK, powstaniec warszawski (ur. 1924)

czwartek, 19 lipca 2012

Kalendarium Literata - 19.07.

19.07.

1569 – Na Sejmie w Lublinie książę pruski Albrecht Fryderyk Hohenzollern złożył hołd lenny królowi Zygmuntowi II Augustowi, co obecny na miejscu Jan Kochanowski opisał w utworze Proporzec albo hołd pruski.

Ur.
1698 – Johann Jakob Bodmer, szwajcarski pisarz (zm. 1783)
1890 – Ludwik Maria Staff, polski pisarz (zm. 1914)
1893 – Władimir Majakowski, rosyjski poeta (zm. 1930)
1896 – Archibald Joseph Cronin, angielski pisarz (zm. 1981)
1898 – Herbert Marcuse, niemiecko-amerykański filozof i socjolog (zm. 1979)
1918 – Ewa Pohoska, polska pisarka, publicystka, żołnierz AK (zm. 1944)
1919 – Robert Pinget, francuski pisarz (zm. 1997)
1923 – Constantin Ţoiu, rumuński pisarz
1925 – Wiera Badalska, polska pisarka, autorka książek dla dzieci
1946 – Teresa Kowalska, polska chemik, profesor, tłumacz literatury pięknej
1963 – Garth Nix, australijski pisarz

Zm.
1374 – Francesco Petrarca, włoski poeta (ur. 1304)
1855 – Tomasz Zan, polski poeta (ur. 1796)
1932 – René Bazin, francuski pisarz (ur. 1853)
1943 – Stefan Kiedrzyński, polski pisarz (ur. 1888)
1957 – Curzio Malaparte, włoski pisarz, dziennikarz (ur. 1898)
1985 – Ewen Montagu, brytyjski oficer wywiadu, pisarz i sędzia (ur. 1901)
            Janusz Zajdel, polski pisarz fantastyki naukowej (ur. 1938)
2009 – Frank McCourt, amerykański pisarz (ur. 1930)

Kalendarium Literata - 18.07.

18.07.

1925 – Adolf Hitler opublikował Mein Kampf.

1988 – Papież bł. Jan Paweł II wydał list pasterski Ecclesia Dei, będący odpowiedzią na wyświęcenie biskupów bez zgody Stolicy Apostolskiej przez francuskiego arcybiskupa Marcela Lefebvre'a.

Ur.

1013 – Herman z Reichenau, niemiecki święty katolicki, mnich benedyktyński, astronom, matematyk, kronikarz, poeta (zm. 1054)
1811 – William Makepeace Thackeray, brytyjski pisarz (zm. 1863)
1898 – Beata Obertyńska, polska pisarka, aktorka (zm. 1980)
1900 – Nathalie Sarraute, francuska pisarka (zm. 1999)
1901 – Fr1919 – Lech Paszkowski, polski pisarz, publicysta, historykanciszek Moskwa, polski kupiec, kolekcjoner, bibliofil (zm. 1981)
1908 – Jan Śpiewak, polski poeta, eseista, tłumacz (zm. 1967)
1919 – Lech Paszkowski, polski pisarz, publicysta, historyk
1933 – Jewgienij Jewtuszenko, rosyjski poeta
1934 – Edward Bond, brytyjski dramaturg
1953 – Sergiusz Sterna-Wachowiak, polski pisarz
1957 – Katarzyna Grochola, polska pisarka

Zm.
1817 – Jane Austen, angielska pisarka (ur. 1775)
1944 – Adolf Maria Bocheński, polski pisarz, publicysta, podporucznik (ur. 1909)
1980 – Hanna Januszewska, polska pisarka (ur. 1905)
1982 – Roman Jakobson, amerykański językoznawca, slawista (ur. 1896)
1993 – Tadeusz Szaja, polski poeta (ur. 1925)
2008 – Wojciech Skalmowski, polski orientalista, literaturoznawca, eseista, pisarz, publicysta, krytyk literacki (ur. 1933)

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...